سلام

خاطره شادمانیهای دیروز تلخترین غمیست که امروز داریم.

این نیز بگذرد....مگه نه؟

بعضی وقتا آدم یه دنیا صبر میکنه ...یه عالمه تمرین میکنه...کلی فکر میکنه...تا یه حرفی رو به یکی بگه ...بعد لحظه موعود میرسه همه چیز آمادست که حرفایی رو که مدتهاست کم و زیادش کردی بهش بگی .                انوقت .......نگاش میکنی و هیچی نمیگی.....

بعد یه نفس راحتی میکشی و با خودت میگی ...چه خوب شد نگفتم.

یک شعر کوتاه تقدیمتون میکنم.

***

بهار هر سال

به انتظار تولد زنی هستم

                 که قرار است

                            مادرم باشد.