بگذار در تنهاییم آرام گیرم. من میدانم که در تنهایی حسیست شگرف همچون پرنده، پرواز در آبی آسمان خود بودن.هرگز نخواستم از ان من باشی من نیز نخواهم بود.برو،برو به هرآ نجا که قلبت می خواهد به هر انجا که پاها رمق دارد اما بدان در تنهایی بی حد رخوتیست که بی محابا تو را درگیر خواهد کرد....در تنهایی محض، در رهایی صرف،ناگاه شانه های کسی را می خواهی. شانه هایی برای کولباری از حرفهای نگفته، شانه هایی برای....

در آن زمان سربر بالین کدام اعتمادخواهی گذاشت. کدام عشق ..

اکنون که تنهایی محض تورا در تاریکی خود به احتکار برده است ،نترس محبوبم نترس.....چشمانت را ببندوفکر کن،فکر کن به صدای آبی آب ،که از چشمه سر ریز می شود وخنکای پای دخترکی عریان که با حریر سفید هرم نگاه معصومانه اش را از تو می دزدد و به انتظارلحظه ایست تا در آغوشش گیری.

 در زندگی سه چیز به ارزش جستجو نمی ارزد.

اول اندیشیدن یعنی علم

دوم اخلاق یعنی مذهب و سوم هنر

وعشـــــــــــــــــــــــــــــــــق تو را از این سه باز می دارد.

                                                                       (دکتر علی شریعتی)