ای زندگی با همه پوچی از تو لبریزم

دنیا پر از مردمانیست که همچنان که تو را می بوسند طنابهای دار تو را می بافند

سه شنبه چهاردهم شهریور 1385

چشمم اگر خطا کند دل که خطا نمی کند

خسته تر از همیشه ی تکرارم

با غبطه برگلهای باغچه

که یک روزگیشان را جشن میگیرند

ای عجین شده با خونم

چهار دیواری

اتاق

تخت

پنجره

من به گلهای قالی می اندیشم

که خسته تر از همیشه تکرار

بهانه زیستن دارند

تقدیم به همه اونایی که دوسشون دارم.

ادامه مطلب

+ ا نوشته شده توسط : یسنا در ساعت 18:36