تبليغاتX
ای زندگی با همه پوچی از تو لبریزم
ای زندگی با همه پوچی از تو لبریزم
دنیا پر از مردمانیست که همچنان که تو را می بوسند طنابهای دار تو را می بافند
یکشنبه بیست و پنجم دی 1384
این نیز بگذرد

می توانستم این کنم یا آن  کنم 

 اما چون کاجی تنهادر دشتی بیکران در خود زیستم

     اکنون چه؟

              مهی خاکستری در پیرامونم.

                                     


ادامه مطلب

+ ا نوشته شده توسط : یسنا در ساعت 19:29